ปาป๊า พาเที่ยว ตอนพิเศษ 1 : หนี flood ไปเที่ยววัดบ้านสุนทรภู่
สวัสดีค่า นู๋เอยเจ้าเก่าเองค่ะ อะไรนะคะจำนู๋ไม่ได้ ก้อนู๋เอยหลานป้าออมบุญไงคะ แหมหายไปนานลืมกันซะแล้ว มาคราวนี้ นู๋ขออินเทรนด์ กับเค้าบ้าง ก้อมวลน้ำก้อนใหญ่ จ่อจะเข้าบ้าน ปาป๊าก็เลยพาเด็ก สตรี และคนชรา อพยพหนี้น้ำไปอยู่บ้านพักที่ ระยอง ผู้ใหญ่ดูจะเครียดๆ แต่เด็กๆ อย่างนู๋งานนี้ลิงโลดค่ะ อยู่ๆ ก็ได้ไปเที่ยว (แอบขอบคุณพี่น้ำ อิ อิ)
หลังจากยัดข้าวของที่เหมือนไปเป็นแรมเดือนใส่รถตู้ ก็ออกเดินทางกันเลยค่า พวกเรามาถึงหาดแม่รำพึง จ.ระยอง ประมาณบ่ายๆ ผู้ใหญ่มัวยุ่งกับการจัดเก็บข้าวของ ส่วนเด็กๆ ก็ตื่นตาตื่นใจสำรวจพที่พักหลบภัย (น้ำท่วม)ของเรา ตอนเย็นนู๋ไม่รอช้า ชวนแม่ไปเล่นน้ำทะเลจากบ้านพัก เราเดินข้ามถนน 2 เลน ลงบันไดไปอีกหลายเฮือก ก็ได้เหยียบทรายสมใจ น้ำทะเลที่นี่สะอาดพอควร แต่บางวันก็มีคลื่นแรง นู๋เลยสนุกกับการเล่นทรายมากกว่า ส่วนพี่ๆ คนอื่นๆ ก็วิ่งไล่จับปูลมตัวเล็กๆ กับเก็บหอยเสียบที่มีเยอะมากจนยายเก็บไปดองน้ำปลาได้หลายขวดเ
ลยล่ะ พวกเรามาพักได้ 2-3 วัน ก็เริ่มหายตื่นเต้นกับน้ำทะเลเลยหาเรื่องไปเที่ยวกันใกล้ๆ บ้านพักที่แรก คือ อุทยานแห่งชาติเขาแหลมหญ้า ขับรถจากหาดแม่รำพึงไป
ที่ที่สอง คือ พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ จ.ระยอง อยู่ไม่ไกลจากตลาดบ้านเพ ตรงทางเข้ามีรูปปั้นปลาสีสันสดใส ส่วนข้างในก็มีปลาทะเลสวยงามให้ดูมากมาย นู๋ชอบปลาการ์ตูนตัวเล็กๆ เต่าทะเลตัวโตๆ ตื่นตาตื่นใจกับปลาฉลาม และปลากระเบนที่ว่ายเหนือหัวในอุโมงค์ใต้น้ำ บรรยากาศคล้ายที่สยามโอเชี่ยนเวิลด์ แต่ค่าเข้าไม่แพงเลยค่ะ ผู้สูงอายุและเด็กเล็ก ฟรี ผู้ใหญ่ 30 บาท เด็กโต 10 บาท เรียกว่าคุ้มจริงๆ ออกจากพิพิธภัณฑ์แล้วก็ไปแวะซื้อของที่ตลาดนัดบ้านเพ ของกินเพียบเลยค่า เสื้อผ้า ของเล่น ของที่ระลึก เลือกซื้อไม่ถูกเลยค่ะ แต่แม่ไม่สนับสนุนให้ซื้อพวกเปลือกหอยเพราะเป็นการทำลายธรรมชาติไม่ไกล และนู๋ก็ขอตามพี่ๆ ไปขึ้นเขาด้วย ส่วนแม่ขี้เกียจเลยอยู่ชมวิวทะเลแทน มีคนมากางเต็นท์พักค้างคืนหลายคน ดูๆแล้วน่าจะอพยพมาจากเมืองกรุงเหมือนกัน จากที่นี่มองเห็นเกาะเสม็ดอยู่ไม่ไกลเลย แม่บอกว่า น้ำทะเลที่นั่นใสสะอาดมาก (ปาป๊าพานู๋ไปด้วยน๊า)
สถานที่ท่องเที่ยวต่อมา คือ สวนสมุนไพรสมเด็จพระเทพฯ ที่นี่จะปลูกต้นไม้สมุนไพรหายากหลายชนิด บางชนิดเคยได้ยินแต่ชื่อก็ได้เห็นตัวเป็นๆ วันนี้เอง นักท่องเที่ยวสามารถเดินชมสวน ขี่จักรยาน (มีให้เช่า) หรือนั่งรถคล้ายๆ รถราง ซึ่งจะมีเจ้าหน้าที่บรรยายสรรพคุณของสมุนไพรตามจุดต่างๆ และก็แวะเติมพลังกับอาหาร / น้ำสมุนไพรอร่อยๆ ก่อนกลับขอเชิญแวะซื้อของที่ระลึกมากมายที่อิ่มทั้งท้อง อิ่มทั้งความรู้เยล่ะค่ะ
พอมาอยู่ระยองครบ 1 สัปดาห์ ก็ถึงวันที่รอคอยของอาม่า เพราะคือวันอาทิตย์ ที่จะได้ไปวัดคาทอลิก แถวนี้มีวัดคาทอลิกให้อาม่าเลือก 2 แห่ง แห่งแรกคือ วัดพระมารดานิจจานุเคราะห์ เป็นวัดที่มีบริเวณกว้างขวาง ร่มรื่นด้วยต้นไม้ใหญ่ ไม่ติดแอร์ แต่มีลมธรรมชาติ พัดเย็นสบายตลอดพิธีมิสซา วัดนี้อยู่ติดกับโรงเรียนเซนต์โยเซฟ และอัสสัมชัญ ระยอง หาไม่ยากหรอกค่ะ ช่วงที่ไปมิสซารอบสายมีรถทะเบียนกรุงเทพเยอะมาก คุณพ่อเจ้าอาวาส บอกว่ายินดีต้อนรับสมาชิกหนีน้ำทุกท่าน ยายของนู๋ก็ได้เจอญาติที่นี่ด้วย นับเป็นข้อดีประการหนึ่งของน้ำท่วมนะเนี่ย
ส่วนวัดอีกแห่งก็อยู่ไม่ไกลนัก เข้าไปในตัวเมืองเหมือนกัน วิ่งไปทางหาดแสงจันทร์ ขับเลียบชายหาดไปเรื่อยๆ วัดอยู่ทางซ้าย ชื่อ “วัดนักบุญเปาโลกลับใจ ปากน้ำ” มีมิสซาตอนสาย 10 โมง (เหมาะกับนักท่องเที่ยวชาวกรุงอย่างนู๋มากค่ะ) อีก 1 อาทิตย์ต่อมาพวกเราจึงมากันที่วัดแห่งนี้ วัดนักบุญเปาโลกลับใจ ตามคำบอกเล่า
น่าจะจัดตั้งขึ้น ราว ปี ค.ศ. 1900 เริ่มมีสัตบุรุษวัดจันทบุรีมาตั้งรกราก และรวมกลุ่มกันสวดภาวนา โดยมีพระสงฆ์จากจันทบุรีมาทำมิสซาให้เป็นครั้งคราว จนกระทั่งราวปลายปี ค.ศ. 1925 ได้มีการเริ่มสร้างวัดหลังแรก และสร้างเสร็จราวปลายปี ค.ศ. 1927 วัดนี้มีบริเวณกว้างขวาง ร่มรื่น ปัจจุบันอาคารของวัดไม่ใหญ่นัก (ไม่แน่ใจว่าเป็นหลังแรกหรือหลังที่สอง เพราะม๊าๆ ไม่ได้ถามคนแถวนั้น) แต่ติดแอร์เย็นสบาย เหตุที่ต้องติดแอร์ก็เพราะแถวนั้นมีโรงงานน้ำปลาหลายแห่ง ส่งกลิ่นเหม็นรบกวนสมาธิของผู้มีจิตศรัทธา มิสซารอบนี้ก็มีชาวกรุงอพยพหลายคนเช่นเคย ทำให้วัดดูคึกคักเป็นพิเศษ หลังพิธีมิสซาคุณพ่อเตรียมขนม ผลไม้และน้ำไว้ต้อนรับแขก พวกเรากินจนอิ่มหนำกันถ้วนหน้า ขอขอบคุณคุณพ่อและสัตบุรุษทุกท่านมากค่ะ ออกจากวัดเราแวะไปชมวิวตรงปากแม่น้ำติดกับทะเล หาดแถวนี้ไม่เหมาะกับการเล่นน้ำ ส่วนใหญ่ชาวบ้านจะทำประมงกันมากกว่า ตลอดทางจะเห็นแผงตากปลา และปลาหมึกตัวเล็กๆ เต็มไปหมด
นู๋นอนเอกเขนก + เล่นน้ำจนตัวดำ และอยู่ที่ระยอง 3 สัปดาห์ พี่น้ำก็ไม่มาถึงบ้านซะที พวกเราเลยอพยพกลับกรุงเทพฯ ลาก่อน ระยองฮิ แล้วพบกันใหม่จ้า...
ปล.ปาป๊าพาเที่ยว ยังไม่จบนะคะ รออ่านภาค 2 ได้เร็วๆนี้ค่า
